

สุดสัปดาห์ก่อนปีใหม่ผมได้มีโอกาสดูหนังซึ่งเป็นสิ่งที่ชอบของผมแต่ไหนแต่ไรมา คราวนี้ได้ดู2เรื่องครับเรื่องแรกเป็นหนังระดับ200ล้านเหรียญสหรัฐฯ สร้า้งมานานและเจอกับโรคเลื่อนมาตลอดมาได้ฉายก็นี่แหละ จากการแสดงของพระเอก คีนู รีฟ ที่หา่งเหินไปนาน 47โรนิน ที่แปลว่ามวลหมู่ซามูไร ที่ไม่มีเจ้านายแล้วเพราะตาย ต้องร่อนเร่พเนจรพวกเขาจึงถูกเรียกว่า โรนิน ต้องชมว่าหนังทำได้ดีระดับหนึ่งแต่จะให้เป็นที่จดจำคงยาก หนังด้วยฝีมือของผู้กำกับ ที่ยังไม่เคยทำหนังใหญ่มาก่อนจึงยังไม่สามารถจัดเนื้อให้ตรงตามเวลาที่กำหนดคือ119นาทีได้จึงทำให้ขาดมิติของหนังไป หนังว่าด้วยเรื่องของญี่ปุ่นมีดารานำแสดงแต่จริงๆแล้วฉากในหนังใช้ประเทศฮังการีเป็นฐาน อีกเรื่องที่ได้ดูคือของเฉินหลง ที่ตอนนี้อายุอานามคงมากขึ้น ดังนั้นจะให้ไปวิ่งผาดโผนตามถนนคงลำบากต้องหาที่แคบๆไว้แสดงมวยกังฟูมากกว่า จึงทำให้วิ่งสู้ฟัดตอนนี้ไม่สนุกได้ใจเหมือนก่อน การดำเนินเรื่องมารวบหัวรวบหางได้ก็ตอนจบแล้ว!...สวัสดีครับ
No comments:
Post a Comment