
สาเหตุที่ต้องเดินทางไปเพราะมีข่าวแว่วมาว่าทางพม่าจะเลิกแบบสินค้าต้องห้าม15รายการที่ไปจากไทย 1ในนั้นคือผงชูรส ที่แต่ก่อนนานมาแล้วบริษัทอะยิโน๊ะโม๊ะโต๊ะญี่ปุ่นได้ไปสร้างโรงงานที่พม่าด้วยความร่วมมือกับรัฐบาลจึงมีการออกกฎห้ามนำเข้าผงชูรสจากไทย จึงทำให้เวลาไปซื้อผงชูรสในตลาดต้องหลบๆซ่อนๆแต่ก็ไม่วายกองทัพมดจะนำเข้าแบบใต้ดิน คนพม่าใช้ชูรสน่ากลัวพอๆกับลาว/เขมร คือคลุกข้าวทานหรือเป็นการโรยแผลห้ามเลือดในสงคราม ปัจจุบันชูรสก็ยังผิดกฎหมายอยู่ดี แต่ในเมืองอย่างย่างกุ้งมีการผ่อนปรนให้ขายแบบเปิดเผยได้ จึงทำให้บรรดาพ่อค้าพยายามที่จะติดต่อเราเพื่อซื้อเข้าไปขายแต่เรามีข้อจำกัดว่าหากจะมาซื้อเรายินดีขายแต่ขอสงวนลูกค้าเก่าที่มักออกทางด่านแม่สอด เราไม่ขายให้ แต่การส่งไปยังมีทางน้ำผ่านระนองอาจจะเสียค่าใช้จ่ายแพงจึงทำให้ลูกค้าใหม่ๆหลายรายไม่สนใจ ทำไงได้ครับ ลูกค้าเก่าเราซื้อขายกันไม่ใช่ปีสองปีแต่หลายสิปปีแล้วครับ ไปครั้งนี้ก็ให้ลูกค้าใหม่ที่อยากขายนำเราไปดูฐานลูกค้าของเขา แต่ดูแล้วน่าตกใจเพราะสินค้าที่ขายอยู่เป็นอะยิฯและปลอม100%ครับส่วนราชาชูรสยังน้อย แต่โชคดีที่ส่วนใหญ่เป็นของจริงและมาจากทางแม่สอดครับ ไปครั้งนี้ไปพักโรงแรมของธนาคารกรุงเทพที่ไปเปิดชื่อ "ซาเทรียม" แต่ไม่มีเวลาไปไหว้เจดีย์ชเวดากอง น่าเสียดาย!...สวัสดีครับ
No comments:
Post a Comment